بعد از  گابار

بدنبال فرار بريار گابار از پژاك و پ‌ك‌ك و تسليم شدن به نيروهاي امنيتي حزب دمكرات كردستان عراق، اخيراً اخباري مبني بر تشديد اختلافات سركردگان پ‌ك‌ك پس از فرار گابار منتشر مي‌شود. هرچند اين اختلافات داراي ريشه‌ي تاريخي هستند و به اواسط دهه‌ي 80 ميلادي در پ‌ك‌ك برمي‌گردد، اما با فرار گابار، برخي ديگر از جوانب اين فرمول دشمني تغيير كرده و بعضي هم شدت يافته‌اند.

از سوي ديگر مسعود بارزاني هم اعلام كرده كه مشغول طراحي برنامه‌يي براي تأسيس زيرشاخه‌ي حزب دمكرات در ايران است و بريار گابار را براي سركردگي آن در نظر گرفته است. گفتني است بارزاني در سوريه زيرشاخه دارد و اخيراً زيرشاخه‌ي خود در تركيه را  نيز تأسيس كرد و حالا هم گفته كه درصدد ايجاد يك زيرشاخه با همين نام براي ايران است.

اين درحاليست كه در داخل پ‌ك‌ك و پژاك اختلافات شدت گرفته و كسي خط ديگري را نمي‌خواند. شدت اين اختلافات دروني سبب به وجود آمدن فضايي مملو از رعب و وحشت در پژاك وپ‌ك‌ك شده و گفته مي‌شود بسياري از اعضا و سركردگان اين فرقه‌ها نيز بدنبال فرار گابار درصدد يافتن راهي براي رهايي از بند اسارت و بردگي هستند.

بارزاني اين بازي را تا آخر ادامه خواهد داد و اجازه نخواهد داد كه پ‌ك‌ك و زيرشاخه‌هايش هركار دلشان خواست انجام دهند. لذا با تمام قدرت در مقابل اين فرقه‌ها در شمال سوريه ايستاد و اجازه نداد به كنفرانس ژنو2 راه يابند و آنها هم در مقابل به رسانه‌هاي اين حزب حمله‌ور شده‌اند و هرروز اتهام جديدي را به آن وارد مي‌كنند. اخيراً هم روداونت را بخشي از سياست و طرح‌هاي تركيه عنوان كرده‌اند.