ايران از ديدگاه بايك
ايران از ديدگاه بايك
جميل بايك يكي از سران اصلي و اوليهي جريان پكك در كردستان است كه از همان اوايل به همراه عبدالله اوجالان در اين مسير خشونت حضور داشته است. وي كه بيش از سه دهه است نوجوانان و جوانان اين مرز و بوم را با ترفندهاي خاص خود به كوهستانها ميكشاند تا در مقابل ارتش تركيه وارد جنگي نابرابر كند، اخيراً در مورد سياستهاي منطقه، تركيه و ايران سخناني درخصوص ريشه و قدمت سياست و حكومت در ايران گفته است.
بايك در سخنانش به پيشينهي سياست در ايران اشاره ميكند و ميگويد:« کسی نباید خود را فریب دهد و بگوید ایران سر رشتهای در سیاست ندارد چرا که ایران کهن ترین سرزمین دنیا و توانمند در عرصه سیاست است . نخستین کتاب سیاسی ، سیاستنامه نظام الملک است که در ایران نگاشته شده ، از همین جهت کوچک شمردن ایران در عرصه سیاست درست نیست.»
بايك اين حقايق را براي تفهيم و توجيه سياست تركيه در منطقه و همچنين سياست اين كشور در مقابل ايران بيان كرده است. چراكه به نظر بايك تركيه در اين مقطع از زمان نقش كانون جنگ عليه كشورهاي منطقه را بازي ميكند؛ همچنان كه در مورد ليبي و سوريه اينچنين بود و هست. حال سئوال اينجاست، بايك با اين سخنان به دنبال چه اهداف و سياستي است؟
به اصطلاح اين آقاي بايك ميخواهد در اختلاف ايران و تركيه درخصوص سوريه به نفع پژاك و پكك بهرهبرداري كند. اولاً كه دولتهايي مثل ايران و تركيه كه قرنهاست در اين منطقه حكومت ميكنند؛ لابد خود بر منافع و مواضع خود واقفند. لذا به نظر نميرسد سخنان بايك آنچنان تأثيري در روابط اين دو كشور داشته باشد. دوماً نقش سخنان تحريكآميز سران اين فرقهها برهمگان واضح و آشكار است، لذا آقاي بايك بايد به فكر نجات خويش باشد. چراكه اين حكومتها احتياج به مشاورهي رئيس فرقههاي خشونتطلبي همچون پژاك و پكك را ندارد.
بايك در سخنانش به پارامتر اختلاف مذهبي دوكشور اشاره كرده است. گفتني است كه اين فرقهها از بدوتاسيس تاكنون اين موضوع را به تكيهگاهي براي ترويج اختلافات و تنش ميان اين دوكشور تبديل كردهاند. اين درحاليست كه جهان اسلام هيچ وقت قرباني اين تفرقهافكني و نفاقها نبوده و نخواهد بود. مسلمان هركجاي دنيا و با هرگرايش و مذهبي هم كه باشد، مسلمان است و هيچ وقت پا در مسير چپ و كمونيستي نخواهد گذاشت.